وصيت نامه امام حسين (ع)
« بسم الله الرحمن الرحيم ...؛
اين
وصيت حسينبيعلي است به برادرش
محمد حنفيه. حسين گواهي ميدهد به
توحيد و يگانگي خداوند و اين که براي خدا
شريکي نيست و محمد (ص) بنده و
فرستاده اوست و آئين حق ( اسلام ) را از
سوي خدا ( براي جهانيان ) آورده
است و
شهادت ميدهد که بهشت و دوزخ حق
است و روز جزا بدون شک به وقوع خواهد
پيوست و خداوند همه انسانها را در
چنين روزي زنده خواهد نمود. »
امام در وصيت نامهاش پس از بيان عقيده
خويش درباره توحيد و نبوت و معاد،
هدف
خود را از اين سفر اين چنين بيان نمود:
« من نه از روي خودخواهي و يا براي
خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري
از
شهر خود بيرون آمدم؛ بلکه هدف من از
اين سفر، امر به معروف و نهي از منکر و
خواستهام از اين حرکت، اصلاح مفاسد
امت و احياي سنت و قانون جدّم، رسول
خدا (ص) و راه و رسم پدرم،
عليبنابيطالب (ع) است. پس هر کس
اين حقيقت را
از من بپذيرد ( و از من
پيروي کند ) راه خدا را پذيرفته است و هر
کس رد کند
( و از من پيروي نکند ) من با
صبر و استقامت ( راه خود را ) را در پيش
خواهم گرفت تا خداوند در ميان من و
بنياميه حکم کند که او بهترين حاکم
است.
و برادر ! اين است وصيت من به تو و
توفيق از طرف خداست. بر او توکل
ميکنم
و برگشتم به سوي اوست. »
|
+|
نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۱/۰۹/۰۵ساعت 15:5  توسط عليرضا مير
|